ماده 369 قانون آیین دادرسی مدنی

احكام زير اگرچه از مصاديق بندهاي (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسيدگي فرجامي نخواهد بود:

1 – احكام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه.

2 – احكام مستند به نظريه يك يا چند نفر كارشناس كه طرفين به طور كتبي رأي آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند.

3 – احكام مستند به سوگند كه قاطع دعوا باشد.

4 – احكامي كه طرفين حق فرجام خواهي خود را نسبت به آن ساقط كرده باشند.

5 – احكامي كه ضمن يا بعد از رسيدگي به دعاوي اصلي راجع به متفرعات آن صادر مي شود، در صورتي كه حكم راجع به اصل دعوا قابل رسيدگي فرجامي نباشد.

6 – احكامي كه به موجب قوانين خاص غيرقابل فرجام خواهي است.

مبحث دوم – موارد نقض