الف
تضاد
ب
تزاحم
ج
تعادل
د
تعارض
پاسخ : د
تزاحم در اصطلاح اصوليين يعنى ممانعت دو حکم فعلى داراى ملاک در مقام امتثال، و عجز مکلف از امتثال هر دو حکم. به عبارت بهتر، هرگاه دو حکم براى يکديگر مزاحمتى ايجاد کنند، بهگونهاى که نتوان به هر دو عمل کرد، به آن «تزاحم» گويند و آن دو حکم را «متزاحمين» نامند. در مثال مزبور وکیل نمی تواند در موعد معین برای انجام وظائفش به دو دادگاه مراجعه کند؛ بنابراین فرض مذکور مصداق تزاحم است.
مدرسه علمیه فیضیّه و دارالشفاء The Feyziya Seminary مدرسه علمیه فیضیّه و دارالشفاء The Feyziya Seminary