انسان زمانی عزیز می‌شود که اعمال نیکش، عزت‌آفرین باشد

حوزه/ ملاک، خودِ فرد و عملکرد شخصی اوست، نه نسبت‌ها و انتساب‌ها. بر همین اساس، انسان زمانی عزیز می‌شود که اعمال او عزت‌آفرین باشد و زمانی دچار ذلت می‌گردد که اعمال او ذلت‌آور باشد. پس دنیا، هم جای عمل است و هم جای عزت و ذلت؛ و این عزت یا ذلت، مستقیماً از عملکرد خود انسان نشأت می‌گیرد.

منبع: www.hawzahnews.com