اسلام زن را موجودی مستقل و برابر با مرد در انسانیت میداند. زن و مرد هر دو از حقوق انسانی مساوی برخوردارند، اما به دلیل تفاوتهای طبیعی و غریزی، در برخی حقوق و تکالیف وضع مشابهی ندارند. این تفاوتها نه به معنای تبعیض، بلکه به معنای هماهنگی با نقشها و مسئولیتهای متفاوتی است که هر یک در خانواده و جامعه دارند.
اسلام به زن شخصیت، آزادی و استقلال بخشید. زن در اسلام حق مالکیت، حق انتخاب همسر، حق دریافت مهر و نفقه و حق ارث دارد. در خانواده، نقش زن در مادری، تربیت فرزندان و حفظ بنیان خانواده جایگاهی محوری دارد.
اسلام تفاوت نقشها را به معنای بیارزشی زن نمیداند، بلکه آن را ناشی از خلقت و طبیعت متفاوت زن و مرد میبیند. در مقابل، نظامهای غربی تلاش میکنند زن و مرد را از نظر قوانین و وظایف کاملاً یکسان بدانند و تفاوتهای طبیعی را نادیده بگیرند.
نهضت اسلامی زن، به تعبیر مطهری، نهضتی سفید بود. اسلام زنان را با حقوقشان آشنا کرد، اما آنان را به تمرد و عصیان علیه مردان یا بیاعتمادی نسبت به نقش همسری و مادری سوق نداد. احترام پدران نزد دختران و احترام شوهران نزد زنان حفظ شد و اساس خانواده متزلزل نگردید.
در یک جمله: اسلام زن را انسانی مستقل و صاحب حقوق میداند، اما نقشها و مسئولیتهای او را متناسب با طبیعتش تنظیم میکند تا هم شأن انسانی حفظ شود و هم بنیان خانواده و جامعه استوار بماند
مدرسه علمیه فیضیّه و دارالشفاء The Feyziya Seminary مدرسه علمیه فیضیّه و دارالشفاء The Feyziya Seminary