مقررات ديگر راجع بشكار بموجب نظامات مخصوصه معين خواهد شد.

عقد عبارت است از اينكه يك يا چند نفر در مقابل يك يا چند نفر ديگر تعهد بر امري نمايند و مورد قبول آنها باشد.

عقود و معاملات باقسام ذيل منقسم ميشوند:لازم، جائز، خياري، مُنجّز و مُعلّق.

عقد لازم آنست كه هيچيك از طرفين معامله حق فسخ آنرا نداشته باشد مگر در موارد معينه.

عقد جائز آنست كه هر يك از طرفين بتواند هر وقتي بخواهد فسخ كند.

عقد ممكن است نسبت بيكطرف لازم باشد و نسبت بطرف ديگر جائز.

عقد خياري آنست كه براي طرفين يا يكي از آنها يا براي ثالثي اختيار فسخ باشد.

عقد منجّز آنست كه تأثير آن بر حسب انشاء موقوف بامر ديگري نباشد و الّا معلّق خواهد بود.

براي صحّت هر معامله شرايط ذيل اساسي است.1)قصد طرفين و رضاي آنها 2)اهليت طرفين 3) موضوع معين كه مورد معامله باشد 4)مشروعيت جهة معامله

عقد محقق ميشود بقصد انشاء بشرط مقرون بودن به چيزي كه دلالت بر قصد كند.